Posts

Steeds weer een happy ending

Afbeelding
Hou jij ook zo van voor het eerst als het gaat om intimiteit en sensualiteit? Die opgebouwde spanning wanneer je elkaar dan eindelijk aan mag raken? Die sublieme ontlading wanneer je voor het eerst all the way gaat? Nou ik wel, I just love it, ik kan er letterlijk geen genoeg van krijgen. Elkaars hand vast te houden, eye gazing, een zoen op de mond en om nog maar te zwijgen over het orgasme. Never a dull moment.  Hoe vaak kan je dat als mens met een en dezelfde persoon ervaren? Het antwoord verraste mijzelf enorm. Want wat blijkt, ik kan mijzelf voor de gek houden. Door mijn mind en mijn lichaam te foppen, met totaal hetzelfde effect en genot. Hoewel het de zoveelste keer is dat ik dit met dezelfde persoon doe. Als je wil weten hoe ik dat doe, lees dan door. Al jaren geleden kwam ik erachter dat ik een zeer rijke fantasie heb. Daar komt bij dat ik heel graag speel en doe alsof. En ik heb een hoog libido en hou van mannen versieren, maar heb een hekel aan vreemdgaan (been there done i

De grootste wereld prank

Afbeelding
Het lijkt wel een goed bedachte grap. Een mega prank die een leven lang kan duren. Alleen met deze grote verschillen, dat er niet echt één bedenker is, de zogenaamde bedenkers of beter gezegd instandhouders blijven anoniem. En er niet wordt toegegeven dat 'we' gefopt worden en het dus maar door blijft gaan. Waarom het door blijft gaan terwijl er steeds meer mensen zijn die doorhebben wat er aan de hand is? Dat is niet zo vreemd als het nu lijkt. Ons hele systeem, alle grote overheidsinstituten, onderwijzinstellingen, ziekenhuizen oftewel onze maatschappij, onze normen en zelfs ons wetboek beschermen deze grote façade met man en macht. Begint het achterdochtig te klinken? Hier komt wat uitleg. Omdat ikzelf 18 jaar in het onderwijs gewerkt heb, is dat het systeem waar ik vele voorbeelden gezien heb van hoe het gaat en hoe het in mijn optiek eigenlijk zou 'moeten' als we als school het hebben over de plicht tot leren.  Als kinderen verplicht worden te leren (leerrecht vind

Safety first is geen optie

Afbeelding
  In een romantische relatie zijn, is f*cking eng. Het is 1000 maal veiliger en makkelijker om wat losse contacten te hebben en gewoon vrijgezel te blijven. Je hoeft dan niet te maken te krijgen met relatie issues. En je schaduwkanten kunnen onbelicht blijven. Ik zit bijna altijd in een romantische relatie. Sinds mijn 20ste levensjaar ben ik maar weinig vrijgezel geweest. Wanneer ik dat wel was, kon ik genieten van mijn vrijheid en mijn ongebondenheid. Nooit hoefde ik rekening te houden met mijn partner, ik hoefde mij niet in te houden als ik een andere kant op wilde bewegen en kon ik mijn schaduwkanten onbelicht laten. Niet zoveel gedoe dus. In de authenticiteitscirkel die mijn vriend faciliteert en waar ik graag aan meedoe, gebeuren interessante dingen. Hoewel wij vooral bezig zijn met faciliteren en participeren, zijn we nog steeds ook partners en geliefden. En dat brengt ingewikkelde dynamieken op gang. Zo wordt mijn jaloezie regelmatig getriggerd, wat zich uit in; angstige gedacht

Zo afstandelijk dichtbij

Afbeelding
Het begin van een nieuw jaar geeft mij altijd een bijzonder gevoel. Er is een sensatie van ruimte, leegte, kracht, avontuur en nieuwsgierigheid. Wat heeft dit jaar in petto?  Welke schaduwkant van mijzelf mag meer aan het licht komen? Welke nieuwe mensen zal ik leren kennen en welke rol zullen zij in mijn leven gaan spelen? Welk potentieel in mij is klaar om naar buiten te treden?  Het afgelopen jaar heb ik als moeder kunnen oefenen met het laten groeien van mijn geduld en vertrouwen ten aanzien van een situatie waar ik totaal geen controle over uit kon oefenen.  Mijn ontdekking lijkt dat mijn geduld en vertrouwen niet per se groeien, maar dat er steeds vaker momenten zijn dat ik in het nu kan kijken naar mijn ongeduld en wantrouwen. En dat 'kijken naar' schept precies de juiste afstand tussen dat wat waarneemt en dat wat waargenomen wordt.  Het doet me denken aan spaceholden wanneer iemand in volle vaart tegen mij tekeer gaat. Dat kan in mijn werk gebeuren waar de mensen waar

De geschiedschrijver, dat ben jijzelf!

Afbeelding
Het gebeurt, as we speak, de geschiedenis wordt geschreven. De geschiedschrijvers hebben het druk. Maar waar zo'n 20 jaar geleden het onderzoeken van bronnen, het vastleggen van gebeurtenissen en het verkondigen van feiten en meningen aan een groot publiek, nog weggelegd was voor een kleine groep gekwalificeerd door onder andere; ervaring, opleiding, titel, leeftijd en soms zelfs achtergrond, is dat sinds de komst van de smartphone voor elke bezitter van zo'n apparaat, dus mogelijk.  Niet alleen kan elke bezitter dus verkondigen wat er te verkondigen is, ook kan elke bezitter zelf op onderzoek uit, anderen interviewen, naar de plaats delict afreizen en met deze informatie anderen op de hoogte stellen. Er zitten letterlijk en figuurlijk geen grenzen meer aan de ooit bedachte journalistiek en het onderzoek daartoe. Dat wat de mainstream media het volk voorschotelt, blijkt op dit moment erg eenzijdig te zijn. Alsof alle kanalen en partijen in deze crisis totaal op 1 lijn zitten. A

Time will tell

Afbeelding
Wat is er toch met mij aan de hand? vroeg ik me vanochtend af terwijl ik gewoon zoals elke ochtend in de pan met havermoutpap stond te roeren. Er is iets geraakt, aangescherpt, no m0re mrs nice girl.  Of lees je liever: wakker geworden? Nee dit gaat niet over mijn neiging om te pleasen, mijn tactiek om conflicten uit de weg te gaan, mijn eindeloze geduld om 'de ander' te begrijpen of mijn aangeleerde talent de boel de boel te laten. Nee dit gaat over het tegenovergestelde van al het bovengenoemde. Dit gaat over de strijd opzoeken, hem uitvergroten totdat het voor alle betrokkenen glashelder is waar we het over hebben en hem dan aan te gaan, gewapend en wel. En ja daar maak je of laat ik het bij mezelf houden: daar maak Ik geen vrienden mee, zelfs niet bij familie. Maar waarom dan nu? vraag ik me af. Waarom moet ik zonodig NU, in deze bizarre tijd waarin elke rebel zijn kans grijpt om iets van de daken te schreeuwen. Waarom moet ik ook nu nog een duit in het zakje doen?  Het lij

Het gevaar van gehoorzaamheid

Afbeelding
  De eerst keer dat ik als kind hoorde over de verschrikkingen uit de tweede wereld oorlog was mijn terugkerende gedachte: Waarom deden zo weinig mensen iets om dit tegen te houden?  Naarmate ik ouder werd en zelf een gezin had, begon ik meer en meer te begrijpen dat je leven in de waagschaal gooien, ook verstrekkende gevolgen voor je nageslacht kan hebben. Een held zijn voor anderen en je eigen dierbaren niet beschermen, leek ook niet te kloppen. Ik kwam er niet uit. Een tijdje geleden zag ik op YouTube een filmpje  over de complot theorie over de aanslag op de Twin Towers ook wel bekend onder de naam: 9/11. Nadat ik de beide filmpjes bekeken had, kon ik verschillende conclusies trekken. Een voor mij belangrijke was de volgende. Het hangt er vanaf wie degene is die een groep mensen toespreekt, wil de groep geloven, aannemen of überhaupt de tijd nemen om te onderzoeken wat daar gezegd wordt. Als mens kan je werkelijk getuige zijn van iets traumatisch maar wanneer jij als persoon niet g